...bir çocuk gibi ararken...
gün...sokak boyu yürüyor yorgunluğunu dünya,eve giden yolu birtürlü sabitleyemiyoruz...
bütün gece yoldaydım,sesler solgunlaşınca kimse takip edemedi yüzümü,aklımı sokağın köşesinde bıraktım,anahtarları bulabildin mi?
yirmibir ekim ikibinsekiz,kaç bininci kalakalışın kalabalığın daralında?
saydım...
bir bulvar,iki konsolosluk,bir vadi,üç kedi koymuş sokak aramıza...bir şişe,iki eski koltuk,biraz fender,fa minör sözlük,belki bikaç sabah bile ağır geliyordu konuşmaya...yinede saydım,bir bulvar,iki konsolosluk,bir vadi,üçte kapı koymuş zaman içimize...
...bir çocuk gibi şaşırırken...
asla bilinmeyecek bir anlaşma,bir yarızamanlı tesadüfleşmek meselesi bütün bu susup kalmalarımız,ne dilersen o olacak masalın sonunda,bu köşe yaz köşesi olacak,konsolosluğun duvarına bakacağız,..çocuklar gibi aranırken...